Oğulcan Kutluğ Kocabaş

92 yılının karlı bir kış gününde Ankara ayazına tepki olarak doğdu. Televizyondaki gri tavşanın ‘Naber cınım?’ diye sormasıyla başlayan tutkusunu devasa sinema perdesinde tanıdığı ormanlar kralıyla, karıncalarla pekiştirdi. Okumayı öğrenince bir gözünü kitaplara çevirdi ama diğer gözü her zaman sinemadaydı. Kitaplar ve filmlerle tanımadığı insanların yaşamına girdi, onlara güldü, onlarla üzüldü daha da önemlisi onları anlamaya çalıştı. Bir baktı ki karşılaştığı herkes ona hayatlarından birer sekans sunuyor; o ise izliyor, dinliyor, öncesini sonrasını kurguluyor. MEB eğitiminden paçayı kurtarmasıyla perdenin içine girebilmek adına Bilkent İletişim ve Tasarım bölümüne başladı, birincilikle bitirdi. Şuan hala okuyor, izliyor, kağıda döküyor; vazgeçecek gibi de gözükmüyor.

31 yazı