The Lobster Hakkında Mutlaka Bilinmesi Gereken 15 Detay!

Yorgos Lanthimos, Kynodontas ile ismini lokalden çıkarıp daha geniş kitlelere duyurmaya başlamasıyla birlikte tekinsiz, alışılmadık, soğuk ama vurucu bir sinema dili geliştireceğinin müjdesini veriyordu. Son olarak The Killing of a Sacred Deer ile izlediğimiz Yorgos Lanthimos, filmiyle belirli bir kitleyi memnun etmeyi yine başarsa da, The Lobster aşıkları The Killing of a Sacred Deer’dan yeterli hazzı alamadı ya da umduğunu bulamadı. Peki The Lobster’ı birçok kişi için yönetmenin filmografisinde ilk sıraya koyan ve diğer filmlerinde aynı tadı bulamamalarına sebep olan nosyonlar nedir? The Lobster bu denli distopik bir anlatı sunmasına ve mekanik yaşantılar barındırmasına rağmen filmin satır aralarında insan olmaya dair ne gibi mühim noktalar yakaladık? İnsanların benzer özellikler aracılığıyla birbiriyle eşleştiği ve bu benzerlikten bir ilişki ortaya çıkardığı bir evrende yalnız olmanın çok farklı bedelleri vardı. Bu durum filmik diegesis’te elbette mantıklı bir dünya düzeni olarak zihinlerimize hitap ediyor ancak bu anlatıyı sembolik bir biçimde ele aldığımızda aslında filmin o kadar da distopik bir dünya tasviri içermediğini görebiliriz. The Lobster, kurguladığı muazzam dünya bir yana kendi içerisinde oldukça keyifli detaylar da barındırıyor. Bu sebeple The Lobster hakkında mutlaka bilinmesi gereken 15 detayı sizler için sıraladık.

Filmin Büyük Çoğunluğunda Doğal Işıkla Çalışıldı

Yorgos Lanthimos’un The Lobster’a Helene kadar gerçekleştirdiği filmlerine baktığımızda, The Lobster’ın belki sektörün geneli için devasa bütçelere sahip olmadığını söyleyebiliriz ancak Lanthimos sineması içerisinde film, yönetmenin en iddialı yapımı olarak göze çarpıyor. Daha büyük bir prodüksiyon, daha ünlü oyuncular ve daha çok mekan içeren The Lobster’da Lanthimos’un sinemasının minimalliğinden taviz vermediği noktalar var. Bu minimal tercihlerden en önemlisi, doğal ışık kullanımı olarak ön plana çıkıyor. Birkaç gece sahnesinde zorunlu ışık kullanımı dışında filmin tümünü doğal ışıkta çekmeye özen gösteren Yorgos Lantimos, günümüzde birçok yönetmenin gerçekleştirmekten kaçındığı bir işi gerçekleştiriyor.

David, Bob ve John Film Boyunca Kullanılan Tek İsimler

Filmde kullanılan karakter isimleri minimumda tutulurken The Lobster’ın kurguladığı dünyada karşımıza çıkan isimler yalnızca David, Bob ve John. Nispeten kalabalık bir kadroya sahip olduğunu söyleyebileceğimiz film boyunca bir başka karakterin ismini öğrenmiyoruz. Bu durum aslında bir çeşit kimlik kaybının temsili olarak da yorumlanabilir. Filmin izleyicisine yansıttığı distopik dünyada, birey artık anonimleşmiştir.

Çekimler Bir Buçuk Ay Sürdü

Genellikle daha uzun çekim takvimleri duymaya alıştığımız büyük bütçeli yapımların yanında, sahip olduğu oyuncu kadrosu ve anlatının kalitesi göz önünde bulundurulduğunda oldukça kısa bir süre olarak değerlendirebileceğimiz bir buçuk aylık çekim süreci, The Lobster için 24 Mart 2014’te başlayıp  9 Mayıs 2014’te sona erdi.

Film 3 Renk Üzerine Özellikle Yoğunlaştı

Film boyunca özellikle mavi, yeşil ve kırmızı renk tonları üzerinden ilerleyen anlatı, arka plandan karakterlerin kostümüne kadar bu üç rengi temel alarak distopik ama tanıdık bir dünya kurmayı başarır. Bu tanıdık histe renklerin etkisi elbette yadsınamaz ancak yanı sıra kanın kırmızı renginden ıstakozun mavi akan kanına kadar çeşitli nosyonlarla bu tanıdık hissi izleyicisine yabancı kılmayı da başarır.

Lanthimos, The Lobster’ın Gerçek Bir Aşk Hikayesi Olduğunu Düşünüyor

Filmin hikayesini oluşturan unsurlar göz önünde bulundurulduğunda Yorgos Lanthimos sinemasında anlatılan daha soft bir hikaye olduğunu söylemek mümkün. Elbette çok yenilikçi ve sert toplum tasvirleri içeriyor ancak Dogtooth ya da The Killing of a Sacred Deer göz önünde bulundurulduğunda bir aşk hikayesi anlattığı da yadsınamaz bir gerçek. Hayatımızda deneyimleyebileceğimiz bir aşk hikayesinin en salt haliyle filme yansıdığını düşünen Yorgos Lanthimos aşkın doğasının tam olarak böyle olduğunu düşünüyor.

Yönetmenin Yunanistan’ın Dışında Çektiği İlk Film

Lanthimos, Dogtooth ve Alps filmlerini oldukça kısıtlı bir bütçe ile çekiyor; ancak bu durum Lanthimos’a bir engel olmaktan ziyade filmlerinin üzerinde tamamen kontrol sahibi olma fırsatını veriyor. Böylelikle yönetmen koltuğunda gördüğümüz Lanthimos, ilk kez İngilizce bir yapıma imza atmanın yanı sıra kendini ilk kez anavatanı Yunanistan’ın dışında film çekerken de buluyor. İlklere imza atmaktan vazgeçmeyen yönetmen, The Lobster vasıtasıyla ekibindeki görüntü yönetmeni Thimios Bakatakis ve editör Yorgos Mavropsaridis dışındaki herkesle ilk defa çalışıyor. The Lobster’ın çekimlerinin tamamı İrlanda’da yapılıyor. Pek çok sahnenin çekiminde İrlanda’nın Kerry eyalatinde bulunan Sneem kasabasındaki Parknasilla Hotel kullanılıyor. Filmin şehir sahneleri ise Dublin’de çekiliyor.

Nick Cave Şarkısı

David ve Rachel Weisz’ın canlandırdığı karakterin CD çalarlarını senkronize hale getirip müzik dinleyerek ormanın içinde dans ettikleri anda çalan şarkı  Nick Cave & The Bad Seeds imzalı “Where The Wild Roses Grow”dur. Daha sonra David karakteri bu şarkıyı tek başına birkaç gün söylemeye devam eder.

Jason Clarke Başrol İçin Düşünülen İlk İsimdi

The Lobster prodüksiyon sürecine başlarken, başrolde yer alması için en başta Jason Clarke ile anlaşılmıştı; ancak Clarke yoğun çalışma takviminden dolayı projeden ayrılmak zorunda kaldı.

The Lobster Lanthimos’un İlk İngilizce Filmi Olarak Lanse Edilse de Aslında Değil

The Lobster, Yorgos Lanthimos’un İngilizce dilinde çekilen ilk filmi olarak kayıtlara geçti ancak aslında yönetmenin İngilizce dilinde çektiği bir kısa filmi var: Necktie

Absürt Bir Distopya

Filmin kurguladığı dünya oldukça absürd olmasına rağmen gerçeklikten izler taşır ve bu absürd distopya bir noktada başarılı bir toplum eleştirisine evrilir. Bireylerin bir kampa katıldığı ve burada 45 gün boyunca kendilerine bir partner bulmalarının zorunlu kılındığı bir dünyada yalnız olmak yasaklanmıştır. Hayatına birini dahil edemeyen insanlar hayvana dönüştürülmektedir. Fiziksel dönüşümü bir kenara bırakıp bu dönüşümü psikolojik bir noktada değerlendirdiğimizde aslında yaşadığımız toplum baskısından çok farklı olmadığını görebiliriz. Yalnızlığı tercih etmenin neredeyse imkansız görüldüğü toplumumuzda uzun yıllar evlenmemiş olmak bir dışlanma sebebi olabilir.

Filmde Yer Alan Hayvanlar

Tavşan, kedi, köpek, eşek, domuz, deve, flamingo, balık, midilli ve tavuskuşu filmde karşılaştığımız hayvanlar. The Lobster’ın kurguladığı filmik dünyada bireyler, olmak istedikleri hayvanları seçiyor ve 45 günlük süre içerisinde kendilerine uyumlu bir partner bulamazlarsa bu seçtikleri hayvanlara dönüşüyorlar.

Yorgos Lanthimos, Ünlü Oyuncuların Onunla Çalışmadan Önce Filmlerini İzlemelerinin Gerektiğini Düşünüyor

The Lobster’ın çekimleri esnasında hiç zorlanmadığını ve oyuncuların, verdiği kararlara karşı gelmediğini belirten Yorgos Lanthimos, belirli çalışma standartlarına alışmış ünlü oyuncuların, götürdüğü rol tekliflerini kabul etmeden önce kendi sinemasını izlemiş ve özümsemiş olmasını önemli görüyor. Çünkü Lanthimos, onun sinemasını özümsememiş ya da ilk kez karşılaşan bir oyuncu için ayrıksı görünebileceğinin farkında.

Gerçek Sanılanın İçindeki Sahtelik

Bir hayvana dönüşmemek için karşısındaki kişiyle ortak özelliği varmış gibi davranan karakterler aslında günümüz ilişki yapısını çok net ortaya koyuyor. Başlangıçta bambaşka olan ilişkiler, çok uyumlu olduğunuz ama sonradan değişmeye başlayan partneriniz… Karşımızdaki kişiyi elde edene kadar kendimizi az ya da çok farklı şekillerde temsil ettiğimiz gerçeğini kimsenin inkar etmemesi gerekiyor. Çünkü herhalukarda bu çok sık tekrarlanan bir durum. Daha az kıskanç görünme, karşımızdakinin beklentisine göre farklı tavırlar sergileyebilme durumu başlangıçta kabul görme güdüsüyle birlikte paralel ilerleyebilen davranışlar. Bu davranışların da aslında ne kadar da bizi yansıtmadığı gerçeğini The Lobster, eşlerin yakalamaya çalıştıkları sahte uyum üzerinden başarılı bir biçimde yansıtıyor.

Lanthimos Çekimlerde Sıra Dışı Yöntemler Kullanmış

Filmin prodüksiyon süreci pek çok filmin aksine oldukça sıra dışı geçiyor. Bu noktada yönetmen koltuğunda oturan Yorgos Lanthimos’un katkısı büyük elbette ki; keza Dogtooth filmi de bu düşünceye sahip olmak için yeterli bir sebep. Öyle ki, ekip uzun uzun prova yapamıyor, dahası oyuncular sahneler öncesinde sadece bir kez prova yapıyor ve bazen o prova çekimi yeterli oluyor. Bu durum oyuncular için bir engel olmaktan çok, daha maceracı bir çalışma şeklinin de yolunu açıyor bir bakıma. Nitekim, provada oyunculara herhangi bir şey dikte edilmediği için spontane performanslar ortaya çıkıyor ve bunlar filmin enerjisine normalde bulamayacağınız miktarda katkıda bulunuyor. Lanthimos senaryoda yazanlara önem verse de setteki bu tavrı ile sıra dışı yönetmenin doğaçlama yapmayı ne kadar çok sevdiğini bir kez daha görüyoruz. Bu durumu en iyi özetleyen ise yine gizemli karakterimiz David, yani Colin Farrell: “Her şey alışılmışın dışındaydı. Çalışma düzeni de değişikti. Çok hızlı hareket ettik ki bu çok iyiydi.” Lanthimos sette olabildiğince doğal bir ortam oluşturmak istiyor. Sürekli durup tekrar başlamaktansa kendini çekimin ritmine kaptırıp sahneleri arka arkaya çekmeyi, aktörlerle yakaladığı enerjiyi kaybetmeden çalışmayı tercih ediyor.

Oyuncuların James Bond Bağlantısı

Lea Seydoux Spectre filming Madeleine Swann karakterini canlandırırken Ben Whishaw  Skyfall  ve Spectre’da Q olarak karşımıza çıkmıştı. Yanı sıra Rachel Weisz’ın Daniel Craig’le evli olduğunu hatırlatmakta fayda var.