En Çok Hangi Filmden Korktuk?

Korku filmlerinin seyircisini etkilemesi biraz da seyircinin o anki ruh hali, gerçek hayattaki korkuları ve inançlarıyla paraleldir. Biz de bundan yola çıktık ve Filmloverss yazarları olarak tamamen “gizli” olan etkinlik grubumuzda en korktuğumuz filmleri ve nedenlerini konuştuk. The Exorcism’den, Ring’e, Halloween’den, Freddy’e kadar tartıştık. Tam da bu noktada nasıl olduysa bu konuşmaların bir kısmı yani bizim en çok korktuğumuzu itiraf ettiğimiz filmler basına sızdı…

İşte bizleri bugüne kadar en çok korkutan filmler ve korkumuzun bize hissettirdikleri;

Buyurun siz de bizlerle en korktuğunuz filmi ve sebebini paylaşın. Hep beraber tartışalım.

Batu Anadolu – A Tale of Two Sisters (2003)

“Zamanında ortalıkta koşturan uzun saçlı Japon kızları benimsemeye başlamışken Kore’den gelen bu ağır korku hamlesi yüzünden korku eşiğim tavan yapmıştır.”

Zeynep Kırcalı – The Birds (1963)

“Bugün yanıma bir kuş yaklaştığında beş saniyede bir km koşabilecek duruma geliyorsam eğer bunun sebebi Alfred Hitchcock’tur.”

Nuri Şimşek – Büyü (2004)

“Dini temalı korku filmleri hep sıçırtır beni altıma, hele islam oo yee. cin min varsa ben yokum.”

Utku Ögetürk – The Omen (1976)

“İzlediğim günden beri çocuklara bakamıyorum, çocuk sevemiyorum… Oğlum ben bu Damien Thorn’dan çok korkuyorum.”

Güzin Tekeş – The Exorcism of Emily Rose (2005)

“Exorcism filmlerinin en korkuncu.. Hele o yatakta örtünün Emily’in üzerinden yavaşça çekildiği sahne yok mu…”

Umay Çelebi – Ghost Ship (2002)

“9 yaşındaydım ve hayalet diyince aklıma Casper geliyordu.”

Kübra Çağlayan – Saw (2004)

“Kübra’nın tek izlediği korku filmi Testere, onu da 15 dakika izledim. Kabul olursa Testere en korktuğum, midemi bulandıran film.”

Serdar Durdu – The Shining (1980)

“Jack Torrance’ın deliliği The Shining’i her izlediğimde beni ürkütmeyi başarır ama ilk gençlik dönemimde filmi keşfettiğimde korkunun tadına baktığımı hatırlıyorum.”

Özge Yağmur – Psycho (1960)

“Anthony Perkins’in karşısında Janet Leigh değil de ben vardım sanki. Silinmez ömrümden Norman Bates’in bakışları.”