Andrei Tarkovsky ve Stanley Kubrick Filmlerinin Muazzam Çekimleri

Andrei Tarkovsky ve Stanley Kubrick kendi dönemlerinde bütün filmleriyle sinemanın içerisinde farklılaşmış ve kullandıkları teknikler ile dikkat çekmişlerdir. İzleyeceğiniz bu videoda Vugar Efendi isimli bir Vimeo kullanıcısı, bu iki yönetmenin başarılı çekimlerini tek bir videoda karşımıza çıkararak birbirine benzeyen sahneleri nasıl yorumladıklarını göstermeyi amaçlıyor.

1932 yılında doğan Sovyet yönetmen Andrei Tarkovsky, genellikle yönettiği filmlerde senaristlik görevini de üstlenir. Filmlerinde kullandığı sembolik ögeler ve metafizik ile ruhsal temalar Tarkovsky’nin imzası niteliğindedir. Tarkovsky’nin en dikkat çeken özelliklerinden biri ise videoda bir kısmını görebileceğiniz uzun sahnelerdir. Sahneleri elinden geldiğince az keserek izleyiciye filmde geçen zamanı hissettirmeyi amaçlar yönetmen. Aynı zamanda bir sinema teorisyeni olan Tarkovsky, kullandığı bu yönteme ”zaman içinde şekil verme” ismini vermiştir. Bu uzun çekimlerde en büyük yardımcılarından biri, son olarak Solaris‘te (1972) beraber çalıştığı görüntü yönetmeni Vadim Yusov olmuştur. Uzun çekimler öncesi iki gün boyunca Yusov’u hazırlayan Tarkovsky, çoğu zaman amacına ulaşmış ve sahneler tek seferde çekilerek tamamlanmıştır.

Videoda gördüğümüz sahnelerin alındığı filmleri: Ivan’s Childhood (1962), Andrei Rublev (1966), Solaris (1972), The Mirror (1975), Stalker (1979), Nostalgia (1983), The Sacrifice (1986)

Andrei Tarkovsky ve Stanley Kubrick Sinemasındaki Benzer Dokunuşlar

1928 yılında doğan Amerikalı yönetmen Stanley Kubrick 70 yıllık hayatında çektiği 10’dan fazla film ile sinemanın dahilerinden biri olarak anılır. Bilimkurgu filmlerinden korku filmlerine kadar geniş bir tür skalasına sahip yönetmenin çektiği her film, izleyicinin gözünde türünün başyapıt olarak görülür. Kendisi bu iddiayı kabul etmese de mükemmelliyetçi bir yönetmen olarak bilinen Kubrick, filmlerinde yönetmenlik öncesi mesleği olan fotoğrafçılıktan yararlanmıştır. Mükemmel olma çabası yüzünden çevresine hep az film çektiğinden yakınan usta yönetmen, kullandığı uzun süreli çekimler ve her ayrıntısı ince ince düşünülmüş çevre detayları ile izleyiciyi büyüler. Çoğu filminde görülen birinci kişi açılı kamera kullanımı, simetrik mekanlar ve karakter takibine dayalı çekimler ile izleyicinin üzerindeki etkiyi arttırırken, aşırı yakın yüz çekimleri ile karakterin duygusal değişimini izleyiciye sunar. Bu çekimler için gösterdiği inanılmaz çaba ve her zaman kontrolde olma isteği, çalıştığı çoğu görüntü yönetmeni tarafından tepki görmesine sebep olmuştur.

Videoda gördüğümüz sahnelerin alındığı filmleri: Paths of Glory (1957), Spartacus (1960), Lolita (1962), Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964), 2001: A Space Odyssey (1968), A Clockwork Orange (1971), Barry Lyndon (1975), The Shining (1980), Full Metal Jacket (1987), Eyes Wide Shut (1999)

Vugar Efendi isimli Vimeo kullancısının hazırlamış olduğu bu video ile Andrei Tarkovsky ve Stanley Kubrick arasındaki uzun süreli sahnelerin ve kameraların hareketlerinin benzerliğini izleyici gözleri yakalayabilirken aynı zamanda iki yönetmenin sinematik gözlerindeki paralelliğe bir keşif yolculuğu yapabiliyor.